Ai confini dell’Europa
Di Tepi Éropa SUDANESE SUDANÉS
ku Alessandro Manfridi
Nalika “jeruk nipis” némbongan salaku wates sareng konfrontasi sacara négatif sareng teu adil mangaruhan perjalanan sipil anu berbasis solidaritas…
11 Séptémber 2026
“Hudang, urang nyalira di dieu!” saur pamajikan kuring, ngahudangkeun kuring tina sare tibra, dina beus ieu dimana korsi-korsina sempit pisan ngajantenkeun urang sapertos lauk sarden. Kuring neuteup ka sakuriling. Poék pisan. Suasana ampir teu nyata. Beus urang kosong, panumpangna ngaleungit, ngaleungit, ngan ukur urang duaan anu tinggaleun, budak lalaki anu ngarambat sareng urang, sareng déwasa anu teu sadar. Supirna ogé ngaleungit, ngantepkeun panto muka supados saha waé anu hoyong tiasa angkat. Kuring nyarios ka pamajikan kuring: “Urang ogé kedah turun! Sareng gancang!”
Wates bea cukai Bélarusia-Polandia, Brest-Terespol, 16 Agustus 2026. Ayeuna jam 5:00 énjing, waktos Bélarusia.
“Hayu urang nyandak tas urang! Hayu, urang kedah turun!” Kalawan rasa hariwang jeung tekad anu kuat, urang buru-buru ngaluarkeun ransel tina beus jeung nyokot koper tina bagasi. Tuluy, urang mimiti leumpang tanpa ragu-ragu di jalan, nanjak deretan beus anu keur nganggur, dipareuman, siga di kuburan, hiji-hiji, nepi ka urang nepi ka pager bea cukai. Mimitina, teu aya hiji ogé jalma di sabudeureunana; kandaraan-kandaraan éta, kawas urang, geus ditinggalkeun ku panumpangna; suasanana anéh pisan. Kuring ngitung 53 kandaraan ti urang ka hareup; nalika urang indit, aya tilu deui di tukangeun urang. Nalika urang nepi ka beus kahiji, kuring nanya: “Badé ka Warsawa? Naha aya rohangan kanggo tilu jalmi?” “Tangtosna! Dokumén!” Jeung kontan, tangtosna, seueur euro masing-masing. Hargana leuwih mahal tibatan tikét.
Jam 6:00 énjing. Sajam deui ngantosan di pager bea cukai. Tuluy urang ngaliwat, parkir, eureun ka kamar mandi, jeung ngantosan pamariksaan bea cukai anu kahiji. Jam 10:30 énjing, urang leumpang ngaliwatan pos pamariksaan wates Bélarus. Sakali deui, naék beus, urang ngantosan kanggo ngalangkungan bea cukai Polandia (“Éropa”). Jam 4:21 sonten, urang ngalangkungan kontrol paspor sareng bagasi di pos pamariksaan Polandia. Jam 5:47 sonten, urang tungtungna angkat deui. Tungtungna, urang tungtungna sumping di terminal beus Warsawa Zachodnia jam 8:30 sonten.
Perjalanan urang, waktos ieu, salami total 23 jam.
Jarak jalan antara Minsk sareng Warsawa peryogi sakitar genep jam: tilu jam kanggo dugi ka wates di Brest, tilu jam ti wates ka ibukota Polandia. Kami angkat jam 9:30 sonten sareng dijadwalkeun sumping di wates jam 1:00 énjing sareng di Warsawa jam 8:00 énjing. Sabalikna, supirna eureun dua kali, nyarios peryogi kamar mandi. Anjeunna sumping jam 3:00 énjing sareng eureun dina poékna peuting. Kami karasa tunduh pisan, dugi ka teu ningali kaluarna panumpang anu sanés. Janten, jam 5:00 énjing, tanpa ragu, kami nyandak sadayana sareng nuju ka bea cukai.
Waktos ieu, kami henteu kaget. Mimiti kami ngalaman “lelucon” ieu, dua usum tiris ka pengker, éta henteu pikaresepeun pisan. Kami henteu terang naon anu kedah dilakukeun, sareng kami sadayana kedah lebet ka leuweung, di antara tatangkalan, sabab teu aya kamar mandi di caket dieu. Teras, kami ngartos sareng angkat, kalayan koper sareng barang bawaan, ngalangkungan salju. Ti saprak harita, pikeun asup atawa kaluar ti Bélarus, urang nyobian meuntas wates ngaliwatan Lituania, anu leuwih kalér, tapi sanajan di dieu, éta teu kanyahoan.
Sakali, di Vilnius, beus anu urang pesen ditunda 24 jam sabab macét dina antrian di wates, sareng urang kedah mésér tikét tambahan pikeun uih deui sareng ngarambat ngalangkungan Warsawa-Terespol. Dina waktos anu sanés, sistem komputer Lituania teu jalan sareng teu aya warta, ngan ukur ngabatalkeun perjalanan sareng ngawartosan urang yén beus salajengna bakal sumping dina dua dinten, maksa urang balik deui sareng milih, sakali deui, ka Warsawa. Dina waktos anu sanés, urang sumping ti Minsk ka Vilnius jam 3:00 énjing sareng leumpang ka hotél, supados henteu nyéépkeun wengi dina bangku, ngalangkungan leuweung anu poék sareng henteu ngajamin pisan. Nalika urang ningali taksi diparkir, urang hoyong naék, tapi urang sadar supirna mabok pisan sareng nuju ka arah anu sabalikna ka hotél! Kuring masih émut sora gorowok pamajikan kuring, anu ngahudangkeun anjeunna tina kaayaan bingungna sareng ngajantenkeun anjeunna uih deui ka jalur anu leres.
Hiji deui hal anu urang diajar ku cara anu hésé: ulah pernah mésér tikét uih deui ti Warsawa atanapi Vilnius ka Italia sateuacanna, sabab ku ayana reureuh di bea cukai, tikét éta bakal leungit. Leuwih hade mésér tikét langsung saatos pamariksaan akhir sareng meuntas wates. Ayeuna, per Agustus 2026, aya total lima panyebrangan wates darat anu kabuka sareng operasional pikeun lebet ka Bélarus ti Polandia sareng Lituania (tilu di wates Polandia sareng dua di wates Lituania). Genep taun ka pengker (dina taun 2020), aya sakitar 14 panyebrangan resmi sareng kabuka (genep sareng Polandia sareng dalapan sareng Lituania).
Pikeun asup ka Bélarus ayeuna, kumargi teu tiasa deui ngalangkungan pesawat kusabab sanksi EU, upami anjeun hoyong nyingkahan meuntas beus darat wajib, anjeun kedah mésér tikét pesawat ka Bandara Minsk, ngapung ti Italia ka Istanbul atanapi salah sahiji Républik Sosialis Soviét baheula (tangtosna sanés ti Féderasi Rusia, kumargi sanksi EU, sapertos anu urang terang, ogé mangaruhan Moskow)—Italia/Yerevan (Arménia), Tbilisi (Géorgia), atanapi Baku (Azerbaijan)—teras neraskeun penerbangan kadua ka Minsk.
Masalah wates darat parantos direngsekeun, tapi ongkos pesawat henteu terjangkau pikeun sadayana. Sabalikna, anu hoyong asup ka Bélarus teu gaduh pilihan tapi meuntas darat nganggo beus ieu. Upami sadayana lancar, transit tiasa réngsé dina 10 jam; Anu paling parah, aya anu malah ngalaman 48. Kaayaan anu parah ieu—anu ngajantenkeun urang teu siap pisan dina waktos anu munggaran, keuheul sareng pasrah ayeuna—diganggu ku pamikiran anu ngaliwat dina pikiran kuring: “Tapi naha leres, nalika nyanghareupan kaayaan anu dramatis ieu, mayar langkung ti dua kali lipat kanggo tikét, henteu kedah urang nganuhunkeun kana sistem ieu?” Kusabab, upami urang henteu ngalakukeun hal anu sami, kalayan 53 beus dina antrian, urang panginten bakal nyéépkeun langkung ti 48 jam dina kaayaan anu pikasediheun ieu.
Supir ngahasilkeun artos, tapi éta mangrupikeun sistem anu parantos diuji sareng diuji ayeuna. Beus kadua ieu kosong nalika urang sumping sareng laun-laun pinuh ku jalma-jalma ti beus anu sumping saatos urang. Janten, sadayana bagja: panumpang—kusabab henteu nyéépkeun 48 jam dina beus aslina—sareng supir—anu ngeusian dua kali lipat kendaraanana pas aranjeunna dugi ka payuneun antrian. Ku kituna sistem ieu katingalina sampurna sareng pantes pikeun kaayaan anu sigana ngageser sareng kaleungitan kajelasan pikiranana.
Di kalolobaan nagara di sakumna dunya, “kateu nyamanan” ieu mangrupikeun aturan, sanés pengecualian. Lamun ngeunaan transportasi, contona, disebutkeun yén di Afrika, panumpang ngantosan di halteu beus bari nganggur, bari nyarios, “Teu aya anu terang iraha beusna bakal sumping; urang ngan ukur terang yén éta bakal sumping sareng angkat deui.” Nanging, pikeun urang Éropa “beradab”, anu yakin yén masarakat urang mangrupikeun tempat lahirna démokrasi, hak, sareng kamajuan, jujur upami pangalaman sapertos kieu disebut ku nami anu leres. “Di wates Éropa,” warga Bélarusia (sareng urang sareng aranjeunna) mangrupikeun korban kasusah, perdagangan, sanksi, sareng bahkan perjalanan anu nyiksa ieu anu disayogikeun pikeun aranjeunna ngalangkungan wates anu didamel ku logika senjata sareng ngabagi wates. Kami parantos nyerat ngeunaan ieu di dieu, tapi kami hoyong nekenkeun sakali deui yén ieu sareng gangguan anu sanés mangrupikeun kolateral kana kaayaan anu ditanggung ku jalma salaku akibat tina konflik ieu sareng sanksi ieu.